log.alamagordo.org

iPod-killer?

23-09-2006 2006m 17:49 000000000000r door Wieland

Goed, net toen ik besloten had dat het een iAudio U3 zou worden, bleek die bij de plaatselijke elektronicagigant niet meer op voorraad. Op de aanbiedingentafel lag wel een MPIO HD300, een harde-schijfspeler van 40GB die normaal 350 euro moest kosten. Maar dit was een door een eerdere koper teruggebrachte winkeldochter, die daarom voor 130 euro weg mocht. Vanwege de fikse opslagcapaciteit, de ondersteuning van OGG/Vorbis en diverse gebruikers die meldden dat het apparaat ook onder Linux werkt, besloot ik het risico te nemen.

Linux, dus. De speler laat zich via een USB-kabeltje probleemloos aansluiten en is dan te mounten als externe harde schijf. Maar wat er op Cnet er niet bij verteld werd, is dat de HD300 daarmee nog geen volledig functionele MP3-speler is: de firmware op het apparaat zoekt namelijk in de directory 'playlist' naar ehm, playlists dus. En om die te genereren heb je de meegeleverde software nodig, die natuurlijk alleen onder Windows werkt. De bewering van de fabrikant dat de speler ook gebruikt kan worden met MacOS 9 of hoger, is daarmee trouwens ook flauwekul: een Apple-versie van de "MPIO Utility" bestaat niet.

Gelukkig bleek ik niet de eerste die op deze barricade stuitte. Andere Linuxgebruikers ontdekten dat de playlists op de speler doodgewone .m3u-bestanden zijn, die je met iedere text-editor kunt produceren. Of met Perl. Jammer genoeg kreeg ik het script dat Andrew Baerg schreef niet aan de praat, net zo min als deze platformonafhankelijke Java-versie.

Maar daarom niet getreurd: playlists maken kan ook met andere software, zoals de Audio Tag Tool, die direct ook voor ID3-tags kan zorgen. Let daarbij wel op dat de playlists absolute paden naar de muziekbestanden moeten bevatten. Binnenkort zal ik wel een Perlscript schrijven om de speler makkelijk te updaten.

Afgezien van deze beslommeringen: een aardige speler. De geluidskwaliteit is uitstekend, de en de capaciteit van de harde schijf natuurlijk ook. Bovendien heeft het apparaat een paar aardige extra's: FM-radio en een voice-recorder bijvoorbeeld. De minpunten: hoewel de interface overduidelijk is geïnspireerd door de iPod, haalt de HD300 het niet bij Apple's spelers qua bedieningsgemak. Scrollen met een wieltje gaat stukken makkelijker dan met de "touch knop", en dat je op REC moet drukken in plaats van op MENU om in een menu een niveau hoger te komen, verzin je ook niet zelf.

Kortom: gemengde gevoelens. Voor 130 euro heb ik een speler die aan al mijn eisen voldoet, maar de oorspronkelijke nieuwprijs zou ik er niet voor over hebben gehad.

Gepost op 23-09-2006 om 17:49 000000000000r en gerubriceerd in Linux, Muziek, Nerd. Volg het commentaar via de RSS 2.0 feed. Reageer, of trackback.