Nog geen anderhalf jaar geleden namen we met enige weemoed afscheid van het rode potlood. Als een van de laatste gemeenten in Nederland ging ook Amsterdam over op de stemcomputer.
De gemeente besloot vervolgens de honderden overtollige stembussen te verkopen. Dat leek mij, per slot van rekening gediplomeerd politicoloog, een aardig object voor in de woonkamer.
Lees verder op Amsterdam Centraal...
Sinds vorige maand heb ik een nieuwe baan, en mijn werkgever was zo goed mij te voorzien van een GVB-abonnement. Voor het traject van de Bijlmer naar Slotervaart heb je een driesterrenkaart nodig, zodat ik nu kostenloos heel Groot-Amsterdam kan doorkruisen.
Dat kwam afgelopen woensdag mooi uit. Kon ik na het werk rechtstreeks met de metro naar Ajax-ADO Den Haag, en na afloop zou ik in een comfortabele bus stappen die me in luttele minuten naar huis brengt. Gratis en voor niks!
Tot zover de theorie.
(Verder op Amsterdam Centraal...)
Op de kleffe broodjes kroket en de bremzoute kippesoep in de bedrijfskantine raakt ieder mens snel uitgekeken. Vreemd is de klacht van het personeel van bedrijven in kantorenpark Bullewijk dus niet dat er zo weinig eetgelegenheid in de buurt is. Gelukkig is stadsdeel Zuidoost een culinaire oase in de barre woestijn van de Hollandse keuken. Surinaams, Turks, Nigeriaans of Chinees, het is allemaal even lekker, en allemaal binnen loopafstand ruim verkrijgbaar. Voor overwerkers een ideale manier om eens te gaan kijken of er aan de andere kant van het metrospoor werkelijk een griezelig ghetto ligt. Eén goed gecoördineerde reclamecampagne zou zowel de Bijlmer als de horeca in de wijk veel goed kunnen doen. Maar het stadsdeel beschikte anders.
"Zuidoost", antwoordde ik toen iemand me onlangs vroeg waar ik eigenlijk woonde. Mijn gesprekspartner corrigeerde me kordaat: "De Bijlmer dus."
De Bijlmer. Het woord roept onverbiddelijk beelden op van grauw beton, verloedering, criminaliteit en vliegrampen. Een beeld dat steeds minder terecht is, want de vernieuwing van de Bijlmermeer is in volle gang. Toch ziet het stadsdeel de naam het liefste in de vergetelheid raken, want eenmaal gevestigde reputaties zijn moeilijk bij te stellen. Langzaam wordt de Bijlmer weggepoetst uit het vocabulair van bestuur en bewoners. Zo komt het dat het stadsdeel inmiddels volhangt met verwarrende straatnaamborden. Zijn we hier nou in Zuidoost, in Groeneveen of toch gewoon in de Bijlmer? Wie het weet, mag het zeggen.
Maar kennelijk heeft de langzame hersenspoeling nu dan toch vat op me gekregen: Zuidoost, zei ik.
Regelmatige AT5-kijkers kan het niet ontgaan zijn: stadsdeel Zuidoost is ZO! ZO divers, ZO bereikbaar, ZO exotisch, ZO gastvrij... op het thema kan eindeloos worden gevarieerd. En dat doet het reclamebureau dan ook. Met tv-spotjes ZO zoet dat het glazuur de kijker van de tanden springt wordt het lelijke eendje onder de stadsdelen aangeprezen. De Bijlmer moet verkocht worden.
De laatste tien jaar is Zuidoost onherkenbaar veranderd. Verloederde flats vol vervuiling en duistere hoekjes gingen tegen de vlakte om plaats te maken voor frisse nieuwbouwwijkjes. Geen huurkazernes en betonnen parkeergebouwen meer, maar de Toyota Corrola recht voor de deur van de koopwoning. De criminaliteit begint zowaar wat af te nemen, en de drugsoverlast is de laatste jaren - tegen de Amsterdamse trend in - in Zuidoost sterk gedaald.
Amsterdam kan tevreden zijn: op de valreep kreeg de stad er in de Tweede Kamer nog een onvermoeibaar pleitbezorgster bij. Gonny van Oudenallen sprak gisteren in haar maiden speech als Kamerlid "namens vele Amsterdammers" haar steun uit aan het nieuwe minderheidskabinet. Met zo'n welwillende grondhouding kun je bij Balkenende en de zijnen natuurlijk wel een potje breken, dus bestelde ze en passant ook maar direct een tweede zeesluis bij IJmuiden en - hoe kan het ook anders - "lagere autobelastingen".
Op de brede trappen die naar de Bijlmerdreef leiden, blikt een krachtige gestalte over het marktplein dat zijn naam draagt: Anton de Kom, verzetsman, Surinamer, onvermoeibaar strijder tegen onrecht. Het beeld geeft het plein een on-Nederlandse allure. Hier wordt een held geëerd, onverzettelijk, trots en standvastig. Sinds een maand heeft de Bijlmer een nieuwe allermooiste plek.
Toch is niet iedereen het daar mee eens.
We gaan het stadion een nog duidelijkere Ajax-handtekening geven", beloofde algemeen directeur Maarten Fontein van de club onlangs in een brief aan alle seizoenkaarthouders. In de Arena moet het clubgevoel terugkeren, dat sinds het vertrek uit De Meer een beetje verloren is. Zo komen er op den duur rood-witte stoeltjes op de tribunes, en zullen "ook in het nieuwe seizoen al diverse Ajax-uitingen duidelijk zichtbaar zijn". Om dat te bekostigen verhoogt Ajax de prijzen van de seizoenkaarten. Het tekent de sfeer in de Arena: dure bordkartonnen decors moeten verhullen dat de trotse club een kille NV is geworden.
Zeker in de zomer, als de ramen en balkondeuren opengaan, kijk ik 's avonds met angst en beven naar het weerbericht. Al schijnt er nog zo'n heerlijk zonnetje, een flinke westenwind betekent een bedorven dag. Dan gaat de Buitenveldertbaan open, en worden het gezang van de merels en de opgewonden klanken van spelende kinderen overstemd door bulderende Boeings, die met een interval van soms maar dertig seconden achter elkaar naar Schiphol vliegen.
Op zulke dagen zou ik willen dat ik zelf in zo'n Boeing zat - weg van hier, weg uit het lawaai van de BV Nederland, waar milieu en leefbaarheid het als puntje bij paaltje komt altijd afleggen tegen de economie. Weg van de dwangneurose van ongebreidelde, niets ontziende groei.
Vijftig procent meer vluchten, zonder extra overlast? Laat me niet lachen.
Iedere zaterdagochtend om tien uur spoed ik mij door weer en wind naar de sigarenboer in winkelcentrum Ganzenpoort. Niet omdat ik zo'n verstokt roker ben - integendeel. En ook niet omdat mijn sigarenboer tevens wedkantoor is, waar chaotische groepen mannen en vrouwen zich verdringen rond de balie, zwaaiend met formuliertjes van alle lotto's van Europa. Nee, mijn sigarenboer heeft een Ticketbox: zo'n groen kastje waarmee loten en concertkaarten verkocht worden, of entreebiljetten voor musicals. En natuurlijk de kaarten voor wedstrijden van Ajax.
Je bladert in het archief van de rubriek 'A'dam Centraal'.
