De meeste verbindingsklachten elders op internet worden opgelost met aangepaste routerinstellingen, maar als de mijne het wel doet, kan dat het toch niet zijn?

Dat werkte, maar echt handig was het niet: AppleTalk is behoorlijk traag en wordt door Apple zelf niet meer serieus onderhouden. Mac OS X kan er nog mee overweg omwille van de communicatie met oude systemen, maar bij de UNIX-variant die het besturingssysteem feitelijk is, hoort natuurlijk NFS.

Vorige week verving ik de dualboot-setup (Fedora Linux en Windows XP Pro) op mijn desktop door de nieuwe Ubuntu, en besloot ik het nog een keer te proberen, en dit keer met meer succes.

Voor wie met de materie worstelt, lees verder!

Installeer eerst een NFS server, bijvoorbeeld vanuit een terminal:

sudo apt-get install nfs-kernel-server

Configureer dan je shares. Open /etc/exports in je favoriete teksteditor:

sudo vi /etc/exports

De algemene syntax is simpel:

/share host(option1,option2)

Waarbij host staat voor de client(s) die je toegang wilt geven, bijvoorbeeld in de vorm van een hostname, een ip-adres of een compleet subnet.

De precieze syntax is te vinden in de manpage voor exports(5). Belangrijk is in ieder geval de 'insecure'-optie. Mac OS X verbindt met NFS via hogere poortnummers, wat NFS-servers doorgaans niet toestaan tenzij je dat expliciet instelt. Denk, voor schrijftoegang, ook aan de optie 'rw'.

NFS kent geen wachtwoordauthenticatie, maar kijkt naar de UID en GID van gebruiker van de client. Stemmen die overeen met die van de eigenaar van de share, dan heeft de gebruiker normale toegang.

Elders op internet (ik ga niet linken) wordt daarom wel geadviseerd om je UID op je Mac te veranderen. DOE DAT NIET OF WEES VOORBEREID OP GROOTSCHALIG PUINRUIMEN!

De juiste manier om dit op te lossen is via mapping. Je kunt de NFS-server opdragen om client-ID's te vertalen naar andere ID's.

De simpelste configuratie vertaalt iedere client naar dezelfde UID en GID. Welke ID's de server kiest, is gelukkig in te stellen. Gebruik daarvoor de volgende drie opties:

all_squash - vertaalt de ID's van iedere client naar dezelfde waarden
anonuid=n - zet het UID op n
anongid=n - dito voor GID

De UID/GID van de eigenaar van mijn share zijn 1000/1000, dus /etc/exports ziet er op mijn server als volgt uit:

/share host(rw,insecure,all_squash,anonuid=1000,anongid=1000)

Exporteer dan je shares vanuit een terminal met:

sudo exportfs -ra

Of start of herstart de NFS-server met:

sudo /etc/init.d/nfs-kernel-server restart

Verbindt vervolgens vanuit de Finder op je Mac (Appeltje-K) met je NFS-server (nfs://server/share). Een kind kad de was doen.

Als muziekliefhebber zit je er mooi mee, zeker als enkele van je favoriete artiesten iets exclusiefs voor iTunes blijken te hebben gemaakt, dat dus alleen met 'FairPlay' (oh ironie!) te krijgen is. Zoals de Live EP van (The) Arcade Fire en David Bowie (2005), waarvan de opbrengst ten goede kwam aan de slachtoffers van de orkaan Katrina.

Hondenpoep

Ik heb 'm toch maar aangeschaft (iTuneslink!) en voelde me daarna een beetje vies. Tot dusverre kocht ik uitsluitend muziek uit het assortiment van iTunes Plus, de veel te langzaam groeiende afdeling met muziek die je na eerlijke betaling wél naar eigen inzicht en behoefte kunt afspelen (dus ook onder Linux, of op alle zeven computers in je huis).

Nu was het alsof ik in de hondenpoep gestapt was. Mijn brandschone muziekcollectie bezoedeld met dat vermaledijde DRM. Bel een priester! Laat het wijwater aanrukken! Drijf uit, die demonen!

Ik kende natuurlijk de aloude burn-rip-re-encode-truc, maar ik had geen lege cd's bij de hand, dus dat was geen optie.

Father Merrin kwam in de vorm van Google. Het eerste resultaat, Hymn, bood geen soelaas. Daar hadden de advocaten van Apple al aangeklopt, en de software was niet meer te krijgen. Jammer, want Hymn verwijderde de sloten op je muziek zonder de geluidskwaliteit aan te tasten.

iMovie

Het tweede resultaat bracht me verder. Steve Jobs blijkt me nota bene zelf het instrument ter hand gesteld te hebben om mijn eerlijk gekochte muziek uit zijn klemmende vingers te bevrijden. Je kunt je muziek - ook beveiligde iTunes-nummers - namelijk gebruiken als soundtrack bij een filmproject in iMovie HD. En die soundtrack kun je vervolgens - DRM-vrij - weer importeren in iTunes en desgewenst converteren naar AAC of MP3.
De volledige uitleg staat hier, en het werkt ook met Tiger. Bedankt, Steve!

P.S. Net als branden, rippen en opnieuw importeren, leidt ook deze route helaas tot verlies van geluidskwaliteit. Geen nummer wordt er immers beter van om steeds verder gecomprimeerd te worden. Behalve misschien het oeuvre van James Blunt.

P.P.S. Fabchannel heeft in zijn archief het complete concert dat The Arcade Fire in 2005 gaf in De Melkweg (zie onder). Het misschien nog wel betere vervolg in de HMH (2007) ontbreekt helaas, maar gelukkig was ik daar wél bij.

Klik voor meer en groter!

Ik kan mijn Linuxsysteem dankzij Netatalk nu benaderen via AppleTalk - heel fijn. Maar mijn Linuxsysteem heeft ook een partitie met Windows XP (NTFS dus). Die is onder Linux gemount op /mnt/windows (read-only).

Ik hoopte 'm dan ook via dezelfde AppleTalkverbinding te kunnen benaderen vanaf mijn Mac, maar dat resulteert in errorcode 5014 (het uiterst informatieve 'afpMiscErr').

Vermoedelijk komt dat omdat AppleTalk verborgen directories en bestanden aanmaakt in gemounte partities (zoals .AppleDB, .AppleDesktop en .AppleDouble). Op mijn NTFS-partitie lukt dat niet, want die is read-only, omdat de gebruikte kernelmodule geen schrijftoegang ondersteunt.

Weet iemand of AppleTalk een of andere read-only modus kent?

Update: Nevermind, Ik RTFM. Voor wie met hetzelfde probleem kampt: je kunt een partitie via netatalk read-only mounten in de configuratie van AppleVolumes.default, als je maar een ander, schrijfbaar pad opgeeft voor de DB-bestanden:

/mnt/windows "Windows" -dbpath:/some/writeable/path -options:ro

Probleem opgelost, dank voor uw aandacht.

Samba en NFS waren geen succes, maar AppleTalk bleek wel prima te werken. Mijn oude Linuxbak praat weer tegen me.

Ik zit nu al uren te kutten met een schijnbaar onoplosbaar probleem: ik kan via mijn Mac niet op mijn Linuxcomputer komen. Althans, niet via de Finder. Als ik via Appeltje-K de Sambashare op mijn Linuxsysteem benader, klaagt Finder over een onjuiste gebruikersnaam of wachtwoord. Ik weet zeker dat die kloppen, want via de terminal kan ik de shares wél gebruiken.

Veel internetters klagen over vergelijkbare problemen. Vaak gaat het dan om het gebruik van versleutelde wachtwoorden door OS X 10.4, maar daar kan mijn Sambaserver mee overweg, dus dat is het probleem niet.

Iemand? Please?

Met dank aan Selwin.

Ik geef toe: het heeft iets belachelijks om op een splinternieuwe Macbook Arcade-games uit 1987 te willen spelen. Maar sinds ik mijn witte schootcomputer drie weken geleden kocht, ben ik al wanhopig op zoek naar Crystal Quest, waarmee ik me ooit op een Macintosh SE urenlang vermaakte.

Ik ben inmiddels frustrerend dichtbij: met Mini vMac heb ik al een virtueel System 6.08. Maar alle sites die bij Google downloadlinks naar een disk image van het spel beloven, zijn dood.

Voor de gouden-tipgever ligt hier een Joost-invite te wachten.

En uit het feit dat ik deze woorden post - vanaf mijn Macbook - mag u bovendien opmaken dat installatie ook zonder de cd met Windows-only-software gelukt is.

(Eerdere afleverigen van deze spannende serie zijn te volgen via de rubriek Modem.)