Balkenende realiseert zich dat de PvdA gezien de peilingen niet op nieuwe verkiezingen zit te wachten - net zo min als hijzelf trouwens. Toch kan de PvdA- die immers op het Irakonderzoek had aangedrongen - bijna niet anders dan aan de forse kritiek van Davids politieke consequenties verbinden. Balkenende moest zijn coalitiepartner dus een vluchtroute bieden.

Die nooduitgang creëerde de premier gisteren door het rapport achteloos als "een mening" terzijde te schuiven, en daarbij zijn rol als eerste minister in het toenmalige kabinet voorrang te geven boven zijn positie als premier namens de huidige coalitie. Zijn optreden leidde tot woedende reacties bij de linkse oppositie. Ook de PvdA trok zich onmiddellijk terug voor spoedoverleg, en eiste een nieuwe verklaring van de minister-president.

Balkenende zette het toneelstukje gisteravond nog even voort, maar hij zal een dezer dagen wel door het stof gaan voor zijn vermeende faux pas. Daarmee gunt hij de PvdA voor het oog van de camera een overwinning, die de sociaal-democraten de gelegenheid biedt om de coalitie zonder gezichtsverlies overeind te houden.