Balkenende voerde gisteren een toneelstukje op waarmee hij waarschijnlijk zijn kabinet heeft gered. Zijn allesbehalve deemoedige reactie op het vernietigende rapport van de commissie-Davids vormt een uitstekende bliksemafleider waarop coalitiegenoot de PvdA zijn woede kan richten.
Balkenende realiseert zich dat de PvdA gezien de peilingen niet op nieuwe verkiezingen zit te wachten - net zo min als hijzelf trouwens. Toch kan de PvdA- die immers op het Irakonderzoek had aangedrongen - bijna niet anders dan aan de forse kritiek van Davids politieke consequenties verbinden. Balkenende moest zijn coalitiepartner dus een vluchtroute bieden.
Die nooduitgang creëerde de premier gisteren door het rapport achteloos als "een mening" terzijde te schuiven, en daarbij zijn rol als eerste minister in het toenmalige kabinet voorrang te geven boven zijn positie als premier namens de huidige coalitie. Zijn optreden leidde tot woedende reacties bij de linkse oppositie. Ook de PvdA trok zich onmiddellijk terug voor spoedoverleg, en eiste een nieuwe verklaring van de minister-president.
Balkenende zette het toneelstukje gisteravond nog even voort, maar hij zal een dezer dagen wel door het stof gaan voor zijn vermeende faux pas. Daarmee gunt hij de PvdA voor het oog van de camera een overwinning, die de sociaal-democraten de gelegenheid biedt om de coalitie zonder gezichtsverlies overeind te houden.
De ChristenUnie heeft weer iets gevonden om met beslagen bril 'bah!' tegen te roepen. Een promotiefilmpje van de Europese Commissie op YouTube is "ongepast gezien de bezorgdheid over de seksualisering van de maatschappij", een bezorgdheid die volgens mij overigens alleen in eigen kring breed leeft. Persoonlijk maak ik me althans meer zorgen over de bevoogding van de ChristenUnie.
De fragmenten waaruit het filmpje is samengesteld, zijn afkomstig uit Europese speelfilms, waaronder enkele erkende bioscoopsuccessen - zoals Amélie, Gegen die Wand en La mala educación. Die zullen dan ook wel allemaal 'ongepast' zijn.
De naam is Bond. Jaap Bond. En de kans is groot dat u nog nooit van hem hebt gehoord. Of van Peter Visser, of Harmen Binnema, of Joke Geldhof of Ton Hooijmaijers.
Toch gaat u ze komende week vermoedelijk nog tegenkomen.
Nog geen anderhalf jaar geleden namen we met enige weemoed afscheid van het rode potlood. Als een van de laatste gemeenten in Nederland ging ook Amsterdam over op de stemcomputer.
De gemeente besloot vervolgens de honderden overtollige stembussen te verkopen. Dat leek mij, per slot van rekening gediplomeerd politicoloog, een aardig object voor in de woonkamer.
Na 11 september 2001 zou de wereld nooit meer hetzelfde worden, zei men. Dat bleek dezer dagen maar weer eens: in de "strijd tegen het terrorisme" is alles geoorloofd, structureel liegen en bedriegen niet uitgezonderd. George W. Bush biechtte enkele dagen geleden al op dat de CIA er wel degelijk geheime buitenlandse gevangenissen op na houdt, iets wat jarenlang in alle toonaarden was ontkend. En nu blijkt niet alleen dat Saddam Hoessein nooit iets met Al-Qaida van doen heeft gehad, maar ook dat de Amerikaanse regering in weerwil van talloze inlichtingenrapporten het tegendeel bleef beweren.
Een Amerikaanse strip uit 1957 over de zegeningen van nucleaire technologie, met een flinke scheut Koude Oorlog.
From the hearts of atoms the energy of the universe has been released on earth, but whether nuclear energy will ultimately destroy our present world or help to create a new and better one lies not in the hearts of atoms but in the hearts of men. Human hate and ignorance or human love and knowledge are the masters. The atom will serve either.
Geen idee meer waar ik dit linkje gevonden heb - het stond al een poosje tussen mijn nog uit te zoeken bookmarks.
Het is maar goed dat het kabinet na zijn val niet heeft gekozen voor een nieuwe meerderheidscoalitie met de LPF. Al tijdens de formatie verloor die fractie een zetel aan de nieuwe Groep Van Oudenallen, en na vanavond zou de coalitie nog maar 76 zetels overhouden, de kleinst mogelijke meerderheid. Dit maal is het nota bene de fractievoorzitter zélf die zijn biezen pakt. Gerard van As, die zijn politieke ambities gedwarsboomd ziet door Mat Herben, sluit zich aan bij de Groep Nawijn, die daarmee dan toch eindelijk een groep geworden is, al is het maar een kleintje.
Dat de meerderheid van de LPF-leden liever Herben als partijleider ziet, wekt nauwelijks verbazing. Zelden heb ik een incompetenter kamerlid gezien dan Van As, die na al die jaren nog altijd de procedures niet begrijpt, de verkeerde bewindslieden aanspreekt en voortdurend gewichtige woorden gebruikt waarvan pijnlijk duidelijk is dat hij zelf niet precies weet wat ze betekenen. Bij het debat over de regeringsverklaring van Balkenende-2b werd Van As publiekelijk vernederd toen hij door Herben bij de interruptiemicrofoon werd weggeduwd tijdens zijn aanvaring met Jan Marijnissen [MS Word, pag. 27-30]. Een aanvaring overigens die ontstond toen Marijnissen smalend sprak over "de wrakstukken van de LPF".
Affijn, daarvan is er weer eentje weggedreven, dus.
Gonny van Oudenallen heeft begin jaren '90 fraude gepleegd door een sociale huurwoning illegaal onder te verhuren. Dat blijkt uit een huurcontract, dat HP De Tijd deze week publiceert.
In het document staat dat ze in 1993 en 1994 maandelijks 825 gulden huur kreeg voor een appartement op de Lijnbaansgracht van 45 m2. Sociale huurwoningen mogen niet worden onderverhuurd.
De onderhuurster, Cecilia Tabak, is tegenwoordig eindredacteur bij HP De Tijd. "Toen ik Gonny vroeg waarom ik eigenlijk zoveel meer moest betalen, antwoordde ze: 'Omdat ik een belastingschuld heb.' "
Edit Overigens betaal ik - zo'n tien jaar later - omgerekend nog ruim tweehonderd gulden méér voor mijn in omvang vergelijkbare appartement in de Bijlmermeer(!). En niet aan een huisjesmelker met een belastingschuld, maar aan de woningbouwvereniging. Sociale huurwoning, ha!
De naam is Bond. Jaap Bond. En de kans is groot dat u nog nooit van hem hebt gehoord. Of van Peter Visser, of Harmen Binnema, of Joke Geldhof of Ton Hooijmaijers.
Nog geen anderhalf jaar geleden namen we met enige weemoed afscheid van het 
