Terwijl heel Den Haag ligt te luiwammessen op de Europese stranden, zet kersvers kamerlid Gonny van Oudenallen zich onvermoeibaar in voor ons welzijn. Dat u niet denkt dat het Rode Gevaar er écht alleen maar voor zichzelf zit, zoals ik onlangs beweerde. (Wat ben ik toch een naar, wantrouwend mannetje.)
Misschien kan ze op dit dossier samenwerken met Geert Wilders?
Mother Jones citeert uit zittingsverslagen van de militaire tribunalen die de rechtmatigheid van detentie in Guantánamo Bay beoordelen. Verschillende gevangenen zitten daar enkel achter de tralies vanwege hun goedkope Casio-horloge, omdat dat model door Al Qaida in ontstekingsmechanismes wordt gebruikt.
tribunal president: Once again, international law does not matter here. Geneva Convention does not matter here. What matters here and I am concerned about and what I really want to get to is your status as enemy combatant based upon the evidence that has been provided and your actions while you were in Afghanistan. If you deviate from that one more time you will be removed from this tribunal and we will continue to hear evidence without you being present...
abbasi: I know, but I have the right to speak...
tribunal president: No, you don’t.
abbasi: And the personal representative told me I can say whatever I like.
tribunal president: He was mistaken if he told you that...
[Abbasi continues to speak at length.]
tribunal president: Once again... international law... [Abbasi interrupts.] Mr. Abbasi, your conduct is unacceptable and this is your absolute final warning. I don’t care about international law. I don’t want to hear the words "international law" again. We are not concerned with international law.
Verdonk beoordeelt de 26.000 schrijnende gevallen "met het hart". Maar Verdonks hart is een oncontroleerbaar en grillig iets, en dus leidt haar aanpak tot willekeur en rechtsongelijkheid, vindt de rechter in Amsterdam. Verdonk moet duidelijk maken aan welke voorwaarden asielzoekers dienen te voldoen om in aanmerking te komen voor een pardon.
Dat Verdonk dat niet wil, is begrijpelijk: ze zou daarmee immers in feite nieuwe regels in het leven roepen, waardoor veel meer afgewezen vluchtelingen voor een verblijfsstatus in aanmerking komen. Bovendien zou ze haar vrijheid verliezen om in individuele gevallen van die regels af te wijken. Verdonk heeft juist op dat gebied de laatste maanden een harde les geleerd: regels zijn misschien regels, maar bij explosieve materie als het asielbeleid moet je daar niet té compromisloos mee omspringen.
Toch een opmerkelijke rolverwisseling: Verdonk wil haar hart laten spreken, en Vluchtelingenwerk dringt aan op een formeel, toetsbaar beleid.
Bij Verdonk lijkt - onder jarenlange politieke en publicitaire druk - het inzicht eindelijk te zijn doorgebroken dat het asielbeleid in sommige gevallen tot onmenselijke situaties leidt, en dat er dan moet worden ingegrepen. Maar Vluchtelingenwerk eist duidelijkheid. Niet voor niets stelt de grondwet dat allen die zich in Nederland bevinden in gelijke gevallen gelijk behandeld worden. Dat geldt dus ook voor uitgeprocedeerde asielzoekers.
Ze hebben allebei een beetje gelijk, Verdonk en Vluchtelingenwerk, maar die laatste toch iets meer dan de minister. Het is fijn dat IJzeren Rita zich kennelijk heel af en toe iets buigzamer toont dan we van haar gewend zijn. Maar jammer genoeg trekt ze daaruit vooralsnog niet de enige logische conclusie: dat die buigzaamheid niet nodig was geweest als haar beleid niet zoveel slachtoffers zou maken. Regels zouden namelijk wel degelijk gewoon regels moeten zijn. Maar wel rechtvaardige.
Dit hier is een purperreiger. Daarvan broeden er een heleboel in het Naardermeer, waar ik 'm op de foto zette. Gisteren hoorde en zag ik daar met Thijs en Ko verder onder meer putters, lepelaars, zomertalingen, een zwarte stern, een kemphaan, grutto's, tureluurs, een watersnip, een ijsvogel, een paar kleine karekieten en rietzangers, een strandplevier, een zilverreiger, een sperwer, een boomvalk, een torenvalk, twee grauwe vliegenvangers en een halsbandparkiet, een exoot die kennelijk steeds verder buiten Amsterdam komt.
Daar ga je natuurlijk geen snelweg doorheen leggen (petitie 1) (petitie 2).
Amsterdam kan tevreden zijn: op de valreep kreeg de stad er in de Tweede Kamer nog een onvermoeibaar pleitbezorgster bij. Gonny van Oudenallen sprak gisteren in haar maiden speech als Kamerlid "namens vele Amsterdammers" haar steun uit aan het nieuwe minderheidskabinet. Met zo'n welwillende grondhouding kun je bij Balkenende en de zijnen natuurlijk wel een potje breken, dus bestelde ze en passant ook maar direct een tweede zeesluis bij IJmuiden en - hoe kan het ook anders - "lagere autobelastingen".
Een wonderlijke strategie heeft D66 - naar zeggen van fractievoorzitter Van der Laan - rond de val van het kabinet gevolgd. "We hebben het CDA en VVD voor de keus gesteld: óf doorgaan met minister Verdonk - populair bij de kiezer, óf samen met D66 de sociaal-economische agenda uitvoeren. CDA en VVD hebben gekozen", legde ze zojuist in de Kamer uit.
Zeg dat wel. CDA en VVD hebben vanzelfsprekend gekozen om door te gaan met Verdonk én met D66 de sociaal-economische agenda uit te voeren.
Gonny van Oudenallen zit wat krap bij kas: net als de voormalige raadsvertegenwoordiging van Leefbaar Amsterdam heeft haar Mokum Mobiel ook in 2004 gerommeld met de fractiegelden. Na de eerdere 21.200 euro moet de autopartij nu nog bijna 5000 euro terugbetalen aan de gemeente.
Gelukkig is redding nabij: als Gonny er in slaagt zich vandáág nog te laten installeren als Kamerlid, heeft ze na de verkiezingen van november recht op 2 jaar wachtgeld. Treedt zij pas na de zomer aan, dan duurt de uitkering maar zes maanden.
Al zou die gedoogsteun van de LPF wel eens een zeteltje minder waard kunnen zijn: zelfs de parlementaire vertegenwoordiging van de bouw- en vastgoedmaffia - die toch wel wat gewend is - zit niet op sjoemelkoningin Gonny van Oudenallen te wachten.
Niks geen demissionair kabinet dus: de aankomende Rijksbegroting en de vredesmissie oorlog in Afghanistan bieden een doorzichtige, maar effectieve smoes om ongestoord door te regeren, en waarschijnlijk wordt de formatie van een minderheidskabinet nog vóór het weekend afgerond.
Uiteindelijk blijkt de val van het kabinet voor rechts dus een 'blessing in disguise': verlost van de vervelende dwarsigheid van de kleinste regeringspartner kunnen CDA en VVD in wisselende gelegenheidscoalities ongestoord hun 'hervormingsagenda' doorvoeren. Geen zorgen meer over gesputter van D66 als minister Peijs een snelweg langs het Naardermeer wil aanleggen, want de LPF staat te popelen om de asfaltwagens te laten uitrijden. Alle kans om samen met de klein-christelijke partijen de abortuswetgeving aan te scherpen, zonder dat de democraten de dominees hinderlijk voor de voeten lopen.
Tweede Maasvlakte, privatisering Schiphol, huurliberalisatie, de JSF... voor ieder omstreden plan bestaat nu de unieke gelegenheid om het snel door de Kamer te jassen, zonder dat de kiezer zich er over kan uitspreken, en zonder dat het kabinet nog in zijn voortbestaan wordt bedreigd. Het is natuurlijk fijn dat we wat eerder naar de stembus mogen om de dames en heren ongenadig op hun electorale falie te geven, maar voor veel hete hangijzers komt dat te laat.
In het Nederlandse politieke stelsel komt het er meer op aan de formatie te winnen, dan de verkiezingen. En die slag is vooralsnog aan rechts.
Het Kamerdebat van gisteravond vereiste een hoop mentale lenigheid van deelnemers en publiek. Verdonk schreef gisteren over Ayaan Hirsi Ali's status aan de Kamer dat
(...) vooralsnog moet worden aangenomen dat zij geacht wordt het Nederlanderschap niet te hebben verkregen (...)
Maar ze beweerde (MS Word, pag. 65) diezelfde avond nog:
Ik wijs erop dat Ayaan voorlopig nog steeds de Nederlandse nationaliteit heeft. Zij is toch gewoon Nederlandse?
Verdonk lijkt daarmee te bedoelen dat - volgens haar - Ayaan weliswaar nooit Nederlandse is geweest, maar dat ze de komende zes weken zal doen alsof ze dat wel is, want haar "constatering" doet zij formeel pas eind juni.
Toch hield ook die uitleg geen stand. Verdonk moest immers uiteindelijk twee moties slikken die uitspraken dat zij wel degelijk de ruimte heeft om anders te beslissen dan dat Hirsi Ali nooit genaturaliseerd is, waarmee de bewering uit haar brief niet kan kloppen.
Het laatste woord was vanochtend omstreeks half drie aan André Rouvoet van de ChristenUnie, die in ieder geval een bikkelpunt verdient voor zijn conclusie (pag. 108):
Onze constatering - let wel: geen besluit, maar constatering, want tegen een besluit zou bezwaar mogelijk zijn; de minister kan hier geen bezwaar tegen aantekenen, want dit is onze constatering - is dat de eerste termijn van de minister nietig blijkt te zijn.
Daadkracht en duidelijkheid, noem je dat.
Je bladert in het archief van de rubriek 'Politiek'.
