Donkere dagen
28-12-2006 om 22:30 uur door Wieland
Ben ik nou de enige die in deze sneeuwman met hoed en bezem steeds een guerillastrijder met bandana en Kalashnikov ziet?

Ben ik nou de enige die in deze sneeuwman met hoed en bezem steeds een guerillastrijder met bandana en Kalashnikov ziet?
Opdat ik het zelf niet vergeet (en voor Google): complexe directorystructuren kun je op de command line in één keer maken. Doe niet:
~ $ mkdir beatles
~ $ cd beatles
~/beatles $ mkdir john
~/beatles $ mkdir paul
~/beatles $ cd ..
~ $ mkdir stones
~ $ cd stones
~/stones $ mkdir mick
~/stones $ mkdir keith
Maar gewoon:
~$ mkdir -p {beatles/{john,paul},stones/{mick,keith}}
(Deze en andere tips via IBM)
Ik was eigenlijk met mijn camera op pad naar elders in mijn onlangs veertig geworden woonwijk om plaatjes te schieten voor bij een stukje dat ik later wel zal schrijven, maar vlak buiten mijn flat trof ik - half verstopt achter een dikke boomstam - deze mand aan. Gevuld met geopende flesjes bier en limonade, met sierlijke linten samengebonden takjes en een paar kaarsen. Ik vermoed - vanwege het heel Surinaamse flesje orgeade en dito flesje Supermalt, dat het iets met winti te maken heeft, maar Google helpt me nauwelijks verder. Wie o wie? (Meer foto's hier.)
(Reacties graag op Amsterdam Centraal)
Dat er bij die prutsers van UPC af en toe iets misgaat, is tot daar aan toe, maar dat tuig heeft nu de mailservers van mijn eigen duurbetaalde kwaliteitsprovider kennelijk ook op de knieën gekregen. Ik heb #$%%@$#!%^ al sinds het middaguur geen e-mail meer kunnen ontvangen.
(Anderzijds: ingevolg ook al uren geen spam meer gezien.)
Update (23/12): Zie ook hier (schaamteloze zelfpromotie). Het probleem lijkt nu te zijn opgelost, voorlopig.
Al tien jaar hoeven we geen flutcode als <FONT FACE="Arial" SIZE=3 ALIGN=TOP> meer te schrijven, dankzij CSS. En in combinatie met DOM-scripting en structurele markup maakt CSS nu ook al die kekke webtoepassingen mogelijk die onder buzzwords als AJAX en Web 2.0 te boek staan.
Het W3C heeft een jubileumsite gelanceerd, met een historisch overzicht en een 'hall of fame' van beroemde CSS-demonstraties, zoals de Zen Garden en The World's Highest Website.

Het schijnt dat mensen met een iPod Video nauwelijks gebruik maken van de mogelijkheid om filmpjes op het ding te bekijken. Kan ik beamen.
Maar onlangs tipte iemand mij een site met linkjes naar 59 Monty Python sketches op Youtube, en even later ontdekte ik een bookmarklet om die makkelijk te kunnen downloaden. Dat levert 58 flashvideo's op (en een dode link), maar die laten zich heel gemakkelijk(*) converteren naar het MP4-formaat van de iPod. Bijvoorbeeld met het open-sourcetooltje FFmpeg.
En zo zat ik vanochtend ineens met de Ministry of Silly Walks en Arthur 'Two Sheds' Johnson in de metro.
Dat beviel verbazend goed. Voor echte films is het schermpje van zo'n iPod veel te klein, en ik betwijfel of de batterij het wel redt tot de aftiteling, maar de Monty Pythonsketches hebben precies de juiste lengte voor een half uurtje ochtendspits. En zestig stuks Britse humor, da's altijd leuk om op zak te hebben.
(*) Bijvoorbeeld met for i in `ls *flv`; do ffmpeg -i $i $i.mp4; done, onder Linux.
...Heerenveen heeft het hoofd al in de moederschoot geworpen...
(NOS-commentator Philip Kooke bij het verslag van de wedstrijd tegen RC Lens)
Nog niet eens zo heel lang geleden werkte ik nog buiten de stad.
Iedere ochtend stond ik in de stromende regen op het perron van NS-station Diemen-Zuid vijf, tien, vijftien, twintig minuten te staren naar een blanco informatiebord, of te turen in de verte of een klein geel lichtpuntje de komst van mijn wederom vertraagde boemeltreintje al aankondigde.
Uiteindelijk kwam dat meestal wel. Zoveel reizigers stonden in de trein opeengepakt, dat die zich als rijpe puist leegspoot op het perron als de deuren zich openden. Ik perste mezelf naar binnen, en met mijn neus onder de zweterige oksel van een medepassagier bereikte ik een klein uurtje later mijn werk. Slechts twintig minuten te laat.
Gelukkig werk ik sinds kort gewoon in Amsterdam.
De vorige versie van Google Reader zag er fraai uit, maar functioneerde voor geen meter. Traag, onhandig, en allebehalve intuïtief. Maar Reader is - sinds een grondige omkat een paar maanden geleden - dermate verbeterd dat ik het tegenwoordig vrijwel de hele dag open heb staan. (Dag Liferea, ik zal je nooit vergeten.)
Alleen blijft het merkwaardig dat Google - van origine nota bene een zoekmachine - geen zoekfunctie heeft ingebouwd, zoals in GMail. Het probleem is vermoedelijk dat Google Reader je feeds ergens moet opslaan om ze te kunnen doorzoeken. De huidige versie doet dat niet: feeds worden opgevraagd en geparsed als je Reader opent.
Het is een van de meest gevraagde nieuwe features in de Google Reader Group, dus het zal er vroeg of laat wel van komen. Tot die tijd is er, voor avontuurlijke types, een userscript. Maar Greasemonkey, daar waag ik mij niet aan.