log.alamagordo.org

Slip of the tongue

Het kan toch haast geen toeval zijn dat de nieuwslezer op Radio 1 bij een bericht over Verdonks inburgeringsexamen sprak van een "taalvaardigheidstoest... ehm, pardon, toets."

Gepost in Binnenland, Politiek | Doe een duit in het zakje »

Filmfestival Rotterdam

Turtles can fly was een lichtelijk surrealistisch drama tegen het apocalyptische decor van een Iraaks-Koerdisch vluchtelingenkamp aan de vooravond van de Amerikaanse invasie. Een desolaat landschap, verminkte kinderen die mijnen ruimen, maar ook absurdistische humor. Misschien was het omdat de erbarmelijke omstandigheden in de film écht waren, en omdat de acteurs - door regisseur Bahman Ghobadi gewoon van straat geplukt - hun eigen leven speelden, dat Turtles can fly de toeschouwers zo bij de keel greep. Ghobadi's vertaalster barstte tijdens het vraaggesprek na afloop in huilen uit, en niemand vond dat raar. Voor vanavond (om 18 uur in Pathé) schijnen er nog kaarten te zijn.

Ab-Normal Beauty was bepaald andere koek, en eigenlijk is het niet goed om naar zo'n film te gaan kijken als je, ondanks een paar uur eetcafé, nog helemaal vol bent van de vorige voorstelling. Thema's als seksualiteit en fascinatie voor de dood zijn niet bijzonder origineel, en regisseur Oxide Pang doet er uiteindelijk niet genoeg mee om méér van zijn film te maken dan een arty-farty snuff movie. De film begint als betrekkelijk subtiele psychologische horror, maar eindigt in dermate expliciet geweld dat ik af en toe nauwelijks kon kijken - wat wellicht een aanbeveling is. De ondertiteling was gesteld in hetzelfde curieuze Engels dat je ook in handleidingen van goedkope elektonica aantreft, en de slappe ontknoping deed het voorgaande geen recht. Mooie beelden, beeldschone actrices en een bloedstollend laatste half uur, maar ik zou er niet opnieuw voor naar Rotterdam afreizen. Doe je dat toch, ga dan morgen of overmorgen - want vanavond is al uitverkocht.

Gepost in Film, Persoonlijk | 4 Duiten in het zakje »