log.alamagordo.org

Een dringend appel

Toen ik vroeger nog Heel Erg Links was, bewoog ik mij in kringen waar het gebruikelijk was om min of meer fonetisch te spellen. Wij hielden konferensies waar sosjale kwesties aan de orde gesteld werden, en als je dat voltooid deelwoord met een 't' bliefde te schrijven, was het ook goed. Ik werd daar altijd een beetje lacherig van, en leverde mijn congresbijdragen steevast met een 'c'. Daarom werd ik elitair gevonden, want mijn nodeloze moeilijkdoenerij leidde maar tot uitsluiting van 'gewone mensen' - die ik op onze kongressen nooit was tegengekomen, en die kennelijk op heel andere scholen hadden gezeten dan ik. Uiteindelijk keerde het tij, en werd de beweging weer socialistisch met 'sch'. Maar toen was ik al vertrokken.

Misschien ben ik wel iets te conservatief voor deze rusteloze wereld, waarin iedere twee jaar alles anders moet omdat het gras elders nu eenmaal altijd groener schijnt. Het pannekoekenhuisje dat, medio jaren negentig, conform de laatste richtlijnen van de Taalunie een tussen-n op zijn gevel schroefde, heeft zich nooit meer in mijn klandizie mogen verheugen.

Niets dan sympathie dus voor de kranten, weekbladen, omroepen en websites die hebben besloten de nieuwste oekazes van de taalpolitie aan hun laars te lappen. Aan de laatste hervormingen is werkelijk geen touw meer vast te knopen. Zo is appèlrechter ineens "appelrechter" geworden, wat zonder twijfel binnen één generatie tot een koddige verandering in de uitspraak gaat leiden, en is 'christus' niet meer met een hoofdletter, maar 'Kerstman' weer wel. Sommige feestdagen krijgen een beginkapitaal ('Bevrijdingsdag', 'Nieuwjaar'), en andere niet ('palmzondag', 'hartjesdag'). Klik hier voor het officiële wijzigingsoverzicht (MS Word!) en probeer met de spellingtest van de Volkskrant of u het wél snapt.

Dat de Taalunie stiekem ook best begrijpt dat veel veranderingen geen verbeteringen zijn, blijkt wel uit het feit dat enkele merkwaardigheden uit de hervorming van tien jaar geleden nu weer worden teruggedraaid. De tamelijk willekeurige regel dat samenstellingen uit dier- en plantnamen zijn vrijgesteld van verplichte tussen-n'en ('paardebloem', 'kattekruid') bijvoorbeeld. Berouw komt na de zonde, zullen we maar zeggen.

Wellicht geeft de unie in 2015 wel gehoor aan het appel om het accent grave in ere te herstellen. Daar nemen we vast een appèlgebakje op.

Gepost op 17-12-2005 om 13:34 uur en gerubriceerd in Binnenland, Persoonlijk, Politiek, Subversie. Volg het commentaar via de RSS 2.0 feed. Reageer, of trackback.

Deze posting op  Ma.gnolia |  del.icio.us |  digg |  Technorati |  NUjij.nl