Leegstand is misstand
04-03-2006 om 10:22 uur door Wieland
Het wordt de derde lente die ik in deze flat meemaak, en ook dit jaar wordt het voorjaar weer aangekondigd door de kraaien. Het lijken misschien wat lugubere vogels, met hun zwarte doodgraverskostuum en hun onheilspellend gekras in de schemering, maar ze vormen vertederende paartjes, die héél verliefd dicht tegen elkaar aan kunnen kruipen op een boomtak. En dat doen ze, al jaren, hoog in de kruin van de els - die met zijn katjes trouwens ook hele zwermen mussen aantrekt dezer dagen. Dan lappen ze de restjes op van het nest van vorig jaar, en houden tot mijn genoegen met hun territoriumdrift voorlopig de duiven op afstand.
Misschien is het de sneeuw die maar blijft vallen, of de gure wind, maar echt veel zin lijken mijn kraaien dit jaar nog niet te hebben in de verbouwing. Het nest is nog altijd dezelfde verwaaide bos takken die al maanden in de top van de boom hangt. Dit tot genoegen van een van de plaatselijke eksters, die de rand van mijn balkon als uitvalsbasis gebruikt voor verkenningsvluchten naar het kraaiennest, en daar zojuist al heel brutaal neerstreek om er op z'n dooie gemak een oude broodkorst op te eten. Ze mogen wel opschieten, die kleffe kraaien, anders krijg ik hier nog krakersrellen voor de deur.
Deze posting op 
Ma.gnolia | 
del.icio.us | 
digg | 
Technorati | 
NUjij.nl
